தடையைத் தாண்டி.............

மதியம் பதிவு தபாலில் வந்த ப்ரொவிசனல் சர்டிபிக்கேட்டுடன் என் தந்தை மதியம் 2।30 மணிக்கு பல்கலைகழகத்திற்குள் நுழைந்தவரிடம் விவரத்தை கூறினேன், சரிப்பா சாப்பிடு என்றார்। ஆனால் சாப்பாட்டில் ஏனோ மனமில்லை, ஆனால் ஆட்டுக்கறி குழம்பும் தோசையும் ஓரளவு சாப்பிட்டுவிட்டு நானும் என் தந்தையும் என் கல்லூரி துறைதலைவருக்கு நன்றி தெரிவித்துக்கொண்டோம். ஆனால் என் தந்தைக்கு நான் அழகப்பாவிலிருந்து பாரதியாருக்கு மாறுவதில் அவ்வளவாக உடன்பாடில்லை. இருந்தாலும் என் விருப்பத்தில் விட்டுவிட்டார், ஆனால் யோசித்து முடிவெடுக்க சொன்னார், ஆனால் நான் எப்போதிருந்தோ கண்ட கணவு, என் மனதில மாறுதல் இல்லை, அன்றிரவே நானும் அழகப்பாவின் மற்றொரு நண்பனும் காரைக்குடி நோக்கி பயணமானோம், விடுதியில் நண்பர்களிடம் இருந்து வாழ்த்துக்கள் இரண்டு சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு துறைக்கு சென்று காத்திருந்தேன். முதல்முறையாக வகுப்புத்தோழிகள் என்னிடம் பேசினர், வாழ்த்துக்கள் கூறினர். துறைத்தலைவர் திரு.சக்திவேலை சந்தித்து விலகல் கடிதத்திலேயே விளக்கமாக எழுதி கொடுத்துவிட்டேன். படித்து பார்த்துவிட்டு, என்ன பாரதியாருக்கு போறீங்களா என்றார், யெஸ் சார் என்றேன், சரி குயிக்கா முடிக்க சொல்றேன் வெயிட் பண்ணுங்க என்றார். உடனே எங்களது T.C மற்றும் Conduct Certificate எழுதப்பட்டது, அதை வைத்துக்கொண்டே ஆபீஸ் அசிஸ்டெண்ட் அமர்ந்துகொண்டு இருந்தார். நாங்கள் கேட்டதற்கு எந்த பதிலும் இல்லை. சுமார் 12.00 மணிக்கு பதிவாளர் அலுவலகத்திற்கு அனுப்பபட்டது. அங்கே எங்களை அழைத்த ஒரு கிளார்க் 50 ரூபாய் கொடுங்கள் என்று வெளிப்படையாக கேட்ட விதம் அதிர்ச்சி தருவதாய் இருந்தது, என்னுடன் இருந்த நண்பன் சட்டென 50 ரூபாயை கொடுத்துவிட்டான். சரி 5 மணிக்கு வாங்க ரெடியாயிடும் என்றார். வெளியே வந்து அவனிடம் டே என்னடா யுனிவர்சிட்டியில கூட லஞ்சமா என்றேன்? இல்லடா இப்ப நமக்கு வேலை நடக்கனும் என்றான். நான் இயற்பியல் துறைதலைவரை சந்தித்து நன்றி தெரிவித்துவிட்டு வந்தேன். மாலை ஆவணங்கள் தயாராகவில்லை, அடுத்த நாள் மாலைதான் கிடைத்தது. நண்பர்களிடமும், சீனியர்களிடமும் பிரியாவிடை பெற்றுக்கொண்டு கோவைக்கு புறப்பட்டு அடுத்த நாள் அலைந்து திரிந்து பாரதியார் பல்கலைகழகத்தின் மாணவனானேன். பின்னர் பி.எஸ்.ஜி யில் கிடைத்த எம்.எஸ்.சி யில் சேரவில்லை. பல்கலைகழகத்தைவிட கல்லூரி பெரிதில்லையே.